Święta – 23 września

To święto sięga swoimi korzeniami czasów, gdy rytm życia wyznaczały pory roku i cykle natury. Dożynki narodziły się z potrzeby podziękowania za plony i zabezpieczenia przyszłych zbiorów poprzez rytuały mające zapewnić łaskę bogów czy błogosławieństwo Boże.

Centralną rolę odgrywa wieniec dożynkowy, zwany też "baba" - artystyczna kompozycja z kłosów ostatnio ściętego zboża, kwiatów polnych i ziół. Ten symbol płodności ziemi niesie się uroczyście do kościoła, gdzie zostaje poświęcony, by następnie przez cały rok chronić gospodarstwo przed nieszczęściami.

Obchody łączą sacrum z profanum. Po porannej mszy następuje korowód w strojach ludowych, konkursy na najpiękniejszy wieniec, degustacja tradycyjnych potraw z nowych zbiorów. Nie brakuje tańców, śpiewów żniwiarskich i zabaw ludowych. Gospodyni częstuje chlebem upieczonym z pierwszej mąki nowych zbiorów.

Ciekawostką jest tradycja "ostatniej garści" - pozostawienia na polu kilku kłosów dla ptaków i duchów pola. W niektórych regionach ostatnią garść zboża żęła najstarsza kobieta we wsi, przekazując tym samym mądrość pokoleń. Współczesne dożynki często przybierają formę lokalnych festynów, zachowując jednak swój głęboki sens - wdzięczność za dary natury.

To święto powstało z prostej, ale pięknej idei - przekonania ludzi, że jesień wcale nie musi kojarzyć się tylko z końcem lata i zbliżającą się zimą. W 2008 roku Jerzy Szewczyk z Zielonej Góry postanowił stworzyć wyjątkowy dzień, który pozwoli spojrzeć na tę porę roku z zupełnie innej strony.

Dzień Spadającego Liścia przypada na 23 września, symbolicznie tuż po astronomicznym początku jesieni. Głównym bohaterem tego dnia są oczywiście kolorowe liście - żółte, pomarańczowe, czerwone i brązowe, które tworzą naturalny spektakl na drzewach i chodnikach. Święto zachęca do aktywnego spędzania czasu na świeżym powietrzu: rodzinnych spacerów po parkach, zbierania najpiękniejszych liści do domowych dekoracji czy tworzenia jesiennych bukietów.

Szczególnie dzieci mają okazję poznawać tajemnice przyrody - dlaczego liście zmieniają kolor, jak drzewa przygotowują się do zimy, jakie zwierzęta gromadzą zapasy na chłodniejsze miesiące. To doskonały moment na edukację ekologiczną w terenie.

Dzień Spadającego Liścia udowadnia, że nawet pozornie smutna pora roku kryje w sobie mnóstwo piękna - wystarczy tylko spojrzeć na nie właściwymi oczami i docenić bogactwo barw jesiennej natury.

Ten dzień powstał w 2017 roku z inicjatywy ONZ i Światowej Federacji Głuchych, upamiętniając założenie tej organizacji w 1951 roku. Międzynarodowy Dzień Języków Migowych ma na celu przełamanie stereotypów i pokazanie, że języki migowe to pełnoprawne systemy komunikacji z własną gramatyką, składnią i bogatą strukturą – wcale nie uproszczone wersje języków mówionych ani zwykła gestykulacja.

Na świecie funkcjonuje ponad 200 różnych języków migowych, z których każdy stanowi odrębny system językowy. Polski Język Migowy różni się znacząco od amerykańskiego czy brytyjskiego – to jak porównywanie polskiego z angielskim czy niemieckim. Każdy ma swoją unikalną kulturę i tradycje językowe.

Święto podkreśla kluczowe znaczenie wczesnego dostępu do języka migowego dla rozwoju poznawczego dzieci Głuchych. Bez tego dostępu mogą one doświadczać opóźnień językowych i edukacyjnych, które później trudno nadrobić. Obchody koncentrują się na prawie do komunikacji jako podstawowym prawie człowieka.

W tym dniu organizowane są kampanie edukacyjne, warsztaty i wydarzenia kulturalne. Budynki na całym świecie podświetlane są na niebiesko jako symbol solidarności ze społecznością Głuchych, a media społecznościowe wypełniają się materiałami promującymi świadomość językową.