To święto upamiętnia przełomowy moment w dziejach Mongolii, kiedy 29 grudnia 1911 roku 8. Bogdo Gegen został ogłoszony Bogdo Khanem, kładąc kres ponad dwustuletniej dominacji dynastii Qing. Ten duchowy i świecki przywódca symbolizował odrodzenie mongolskiej państwowości po długich latach chińskich rządów.
Droga do niepodległości okazała się jednak kręta i pełna wyzwań. Już w 1919 roku Chińczycy ponownie zajęli kraj, a później Mongolia znalazła się w rosyjskiej strefie wpływów. Pełną suwerenność Mongołowie odzyskali dopiero w 1990 roku, co czyni grudniowe święto szczególnie symbolicznym.
Współczesne obchody to barwna mieszanka tradycji i nowoczesności. Ulice miast wypełniają się niebiesko-czerwono-żółtymi flagami, a powietrze rozbrzmiewają dźwięki tradycyjnych instrumentów. Rodziny gromadzą się przy stołach zastawionych narodowymi przysmakami, jak buuz (gotowane pierożki z mięsem) czy airag (sfermentowane mleko kobylicze).
Wieczorne fajerwerki nad Ułan Bator to spektakularny finał uroczystości. Szczególnie wzruszające są momenty, gdy starsze pokolenia opowiadają młodzieży o czasach walki o wolność, przekazując pamięć o trudnej, ale zwycięskiej drodze do niepodległości.