To święto ma podwójne znaczenie w historii Czarnogóry, łącząc dumę z niepodległości z pamięcią o heroicznym oporze. 13 lipca 1878 roku Kongres Berliński oficjalnie uznał Księstwo Czarnogóry za dwudzieste siódme niepodległe państwo świata, co stanowiło zwieńczenie wielowiekowych dążeń tego górskiego narodu do suwerenności.
Data ta nabrała jeszcze większego znaczenia w 1941 roku, kiedy Czarnogórcy rozpoczęli jedno z pierwszych powszechnych powstań w okupowanej Europie przeciwko siłom Osi. Mieszkańcy czarnogórskich gór, znani ze swojej nieposkromionej natury i miłości do wolności, spontanicznie chwycili za broń przeciwko włoskim i niemieckim okupantom.
Dziś Dzień Państwowości obchodzony jest z wielką pompą w całym kraju. W stolicy Podgoricy oraz w historycznej stolicy Cetyni organizowane są uroczystości oficjalne, parady wojskowe i koncerty. Czarnogórcy z dumą wywieszają flagi państwowe, a wieczorem niebo rozświetlają fajerwerki.
Ciekawostką jest fakt, że Czarnogóra nigdy nie została w pełni poddbita przez Imperium Osmańskie, co czyni ją wyjątkową wśród krajów bałkańskich. Ta tradycja niezależności znalazła swoje odbicie w narodowym motto: "Bog, čast, otadžbina" (Bóg, honor, ojczyzna).