Święta – 3 listopada

To święto ma swoje korzenie w niezwykłej legendzie o św. Hubercie z VII wieku. Młody arystokrata podczas polowania w Wielką Piątek miał ujrzeć jelenia z krzyżem między rogami, który przemówił do niego o nawróceniu. Hubertus porzucił dotychczasowe życie, został biskupem i patronem myśliwych. Od 1444 roku jego imię nosi uroczystość łącząca tradycje łowieckie z duchowością.

Współczesny Hubertus to prawdziwe spektakulum. Myśliwi ubrani w zielone uniformy z charakterystycznymi kapeluszami ozdobionymi piórami zbierają się na uroczystych polowaniach zbiorowych. Ceremoniał rozpoczyna się często mszą świętą w leśnej kapliczce lub kościele, gdzie błogosławi się rogi myśliwskie i broń.

Jedną z najbarwniejszych tradycji jest jeździecka gonitwa za "lisem" - jeźdźcem z przypiętym ogonem, który ucieka przed pogonią. Zwycięzca otrzymuje prawo do roli lisa w przyszłym roku. Uroczystości wieńczy tradycyjna biesiada przy ognisku z bigosem, dziczyzną i domowymi nalewkami.

Hubertus to nie tylko święto łowieckie, ale również celebracja więzi z naturą, szacunku dla zwierząt i tradycji przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Myśliwi podkreślają wówczas etyczne aspekty łowiectwa i ochronę przyrody.

Ten dzień powstał, by zwrócić uwagę na pracę milionów kobiet i mężczyzn, którzy poświęcają się prowadzeniu gospodarstwa domowego. Choć nie ma jednej oficjalnej daty powstania tego święta, jego znaczenie rośnie wraz ze społeczną świadomością wartości pracy domowej.

Gospodyni domowa to zawód wymagający niezwykłej wszechstronności – w ciągu jednego dnia może pełnić rolę kucharki, sprzątaczki, księgowej, negocjatorki, pielęgniarki, nauczycielki i psycholożki. Zarządza budżetem, planuje posiłki, organizuje czas całej rodziny, a często dodatkowo opiekuje się starszymi członkami rodziny.

Obchody tego dnia przybierają różne formy. Niektóre rodziny organizują symboliczne "zwolnienie" gospodyni z obowiązków, przejmując jej zadania na jeden dzień. Pojawiają się też inicjatywy społeczne promujące równy podział obowiązków domowych.

Ciekawostką jest fakt, że według ekonomistów, gdyby wycenić wszystkie zadania wykonywane przez gospodarza domowego według stawek rynkowych, miesięczne wynagrodzenie przekroczyłoby średnią krajową. Dzień Gospodyni Domowej przypomina, że praca w domu to pełnowartościowy zawód zasługujący na uznanie i szacunek.

To święto to hołd dla jednego z najprostszych, a zarazem najbardziej genialnych wynalazków kulinarnych w historii ludzkości. Dzień Kanapki celebruje danie, które z czasem stało się nieodłącznym elementem codziennego życia milionów ludzi na całym świecie.

Historia kanapki sięga 1762 roku i wiąże się z ekscentryczną postacią Johna Montagu, 4. hrabiego Sandwich. Legenda głosi, że podczas wielogodzinnej partii kart kazał sobie podać mięso między dwoma kawałkami chleba, aby móc jeść jedną ręką, nie przerywając gry. Ten praktyczny wynalazek szybko zyskał popularność wśród innych graczy, a następnie rozprzestrzenił się po całej Anglii i dalej.

Współczesne obchody tego dnia to prawdziwe święto kreatywności kulinarnej. Restauracje organizują konkursy na najoryginalniejszą kanapkę, a media społecznościowe zapełniają się zdjęciami niezwykłych kreacji. Od klasycznego BLT po wegańskie alternatywy z awokado, od prostego masła z dżemem po wykwintne kombinacje z truflami - możliwości są nieograniczone.

Ciekawostką jest fakt, że średni Amerykanin zjada około 300 kanapek rocznie, a najpopularniejszą pozostaje kanapka z masłem orzechowym i dżemem. W Polsce króluje natomiast kanapka z serem i szynką.